![](/style/images/ik_patronat.gif) |
Organizujesz niecodzienną wyprawę? Zapraszamy do współpracy z GEOZETĄ!
Napisz do nas i opisz cel, założenia, trasę, skład osobowy itp.
Pisz na adres:
|
„Żywcem w Afryce”. Projekt podróżniczo-filmowy
CEL WYPRAWY
Wyprawa w lipcu i sierpniu 2011 roku podąży do wiosek plemiennych usytuowanych w Kenii, Tanzanii i Ugandzie. Podróżować będą w swoich ludowych strojach, aby prowokować zaciekawienie autochtonów i dążyć do spotkania skrajnie odmiennych kultur. Dialog nawiązywany będzie poprzez barter - śpiew, muzykę, taniec i ludowe zabawy. Zrodzą się niezwykłe sytuacje, nie do powtórzenia podczas "normalnego" podróżowania. Podczas wyprawy zostanie zrealizowany film dokumentalny oraz fotoreportaż. Będą pełnym humoru połączeniem dokumentu o ludziach i kulturze oraz relacji z podróży. W filmie będzie ukazana kultura góralska oraz to, jak górale radzą sobie na obczyźnie i podejmują dialog z odwiedzanymi plemionami.
OPIS WYPRAWY
Corocznie miliony turystów przemierzają świat w poszukiwaniu niezwykłych wydarzeń, miejsc i ludzi. W lipcu tego roku górale żywieccy wyruszą do Afryki Wschodniej, w okolice Jeziora Wiktorii. Podróżując wyłącznie w ludowych strojach, przygrywając na okarynie i skrzypkach, tańcem i muzyką doprowadzą do spotkania wielu kultur. O swoim pomyśle opowiadają w nietypowy sposób:
„Co by za duzo sie nie rozpisywac to lecymy na żywca. W lipcu i sierpniu momy zamiar pojechac do Afryki, Keni, Ugandy i Tanzanii. Polecymy tam paradnie, w nasyk góralskich strojach, bydymy sie wymieniać kulturom z tubylcami. Trocha se razym pośpiywomy, potańcujymy i pogromy. My ik naucymy łobyrtki i a uni nos skokać do samiuśkigo nieba. Nojwozniejse, ze przez calusińki cos tego wojazu bydzie za nami laziła kamera. Co sie na nij nagro to póżnij w Żywcu i w Polsce calej pokozymy.”
Pomysł narodził się w Tajlandii, podczas zwiedzania wiosek etnicznych. Jak sami mówią, zdali sobie wtedy sprawę, że tubylcy odgrywają swoisty rodzaj przedstawienia, tragedii, w obliczu zanikania tej kultury. Gdy zmienia się styl życia w regionie, dawne zwyczaje tracą na znaczeniu praktycznym, ale nadal kształtują myślenie człowieka. Kultury różnych społeczności od zawsze na siebie wpływają i jest to pozytywny proces, w tym sensie, że prowadzi do zaakceptowania różnorodności. Górale zamierzają wykorzystać bogactwo swojej tradycji do nawiązania interakcji, relacji ze społeczeństwami plemiennymi. Eksperyment społeczny, czy barter? Mają nadzieję, że przede wszystkim życzliwe spotkanie z ludźmi.
Wyprawa będzie dokumentowana w formie fotograficznej i filmowej. Podróżnicy nie posiadają jeszcze wysokiej jakości sprzętu, ale podchodzą do tego filozoficznie. „Ady jaka to kamera bydzie, tak se nagromy. Jak ło lepsiejsza, to piknie. Jak gorsiejsza, to ino dobrze. Przecie to wazne co my wyprawiać bedziemy!”. Film ma, między innymi, trafić do żywieckich szkół. Z pewnością wzbudzi zainteresowanie młodych górali tym tematem i skłoni do gorących dyskusji.
Przygotowania do wyprawy trwają. Podróżnicy ćwiczą wspólnie taniec, śpiew i grę na instrumentach. Równolegle na nowo odkrywają własne zwyczaje, sięgając do pisemnych opracowań i wspomnień starszych górali. Poszukują partnerów do promowania i współfinansowania wyprawy, nie bojąc się spojrzeć na siebie z dystansem. Tutaj możecie zobaczyć próbkę ich improwizacyjnych możliwości:
www.youtube.com/watch?v=2OtH1bszOq8
Oficjalna strona internetowa projektu:
www.zywcemwafryce.wordpress.com
UCZESTNICY
Anna Stokłosa
Animator kultury, prowdziwo góralka, ucy sie grac na skrzypeckak, śpiewo trocha gorzyj niz słowik, nojpierso wodzirejka na potańcówkach, po górach haso jak ta sarna, kocho swoje Beskidy, ale ciagnie jom tez do łorientalnej Azji, trocha świata juz uwidziala i caly cos probuje go zrozumiej.
„Żywcem w Afryce to dlo mnie podroz z dusom, to łostawiynie śladu góralskiego na łobcej zimii, to ciekawy sposób promocyji nasej pieknej kultury, to nowiuśiynki pomysł na edukacyje regionalnom. To trudne zadanie naucynio sie grania na skrzypeckak.”
Mateusz Stokłosa
Student ATH w Bielsku-Białej, Były członek zespołów regionalnych w tym "Ziemi Żywieckiej", Żywczan"," Lipowian". Zapalony podróżnik z wieloma pasjami. Człowiek o wielu obliczach i nie kończącym się uśmiechu na twarzy.
„Projekt ten jest dla mnie udowodnieniem ludziom jak też i samemu sobie, że chcieć to móc. To przeżycie niesamowitej przygody. Pokazanie tego, że człowiek jeżeli czegoś pragnie z całych sił, o czymś marzy, chce realizować swoje pasję, może finalizować wszystko dzięki swojej wytrwałości. To nie tylko podróż, ale poznanie siebie na nowo.”
Marta Kantyka
Pedagog z powołania, podróżnik z zamiłowania, góralka z urodzenia. Absolwentka pedagogiki z wychowaniem fizycznym, obecnie wychowawca świetlicy szkolnej. Podczas wyprawy będzie przygrywać na skrzypkach, trochę tańcować i śpiewać.
„Podróż stwarza mi okazję zmierzenia się z własnymi możliwościami i słabościami. Już sam fakt zastąpienia luźnej, wygodnej odzieży strojem ludowym, a także muzykowanie, "hajdukowanie", oraz co najważniejsze, konfrontacja z plemionami Afryki, to dla mnie wielka próba. Z punktu widzenia pedagoga staje przede mną duże wyzwanie edukacyjne, jakim jest dialog z młodzieżą w jakże trudnym temacie tolerancji odmienności i akceptacji własnej kultury. Udział w projekcie daje mi poczucie ogromnej satysfakcji, a zrealizowanie jego założeń będzie dla mnie osobistym sukcesem.”
Sylwia Mucha
Absolwentka wydziału sztuk pięknych: grafik, fotograf. Wystawy malarstwa na terenie Niemiec (Gewelsberg, Berlin), Francji (Vandom). Członek Kłodzkiego Klubu Fotograficznego. Udział w wystawach zbiorowych na terenie Polski i Czech. Roczny udział w międzynarodowym projekcie wolontariackim fundacji Krzyżowa „Memoria” dla porozumienia europejskiego. W projekcie zaangażowana jako fotograf.
„Z Żywczanami od lat 2 związana, duchem ich radosnym i silnym urzeczona, pragnę z nimi w afrykańskim eksperymencie uczestniczyć i fotograficznie sytuacje zapisać.”
Kasia Pawlus
Z wykształcenia animator kultury i etnolog. W Afryce umili czas na okarynie i flecie przygrywając jak tez kwiotków z bibułki robić naucy...
„Wyprawa jest dla mnie bezcenna, bowiem to praktyczna lekcja z etnologii pozaeuropejskiej. Projekt wymaga od nas głębszego, niż dotychczas, zanurzenia się we własnej kulturze ludowej. Zawsze miałam ochotę na tego typu poczynania, wreszcie jest godny pretekst do działań w tym kierunku.”
Andrzej Biel
Dojrzewający etnolog, maratończyk do potęgi o czym świadczy 1 m-ce w kategorii M20 w biegu na 72 km jak oraz 100 km pokonane w 14 godzin podczas „Sudeckiej setki”. Były wolontariusz w „Akademii Przygody”, z dziada pradziada góral żywiecki co w Afryce zaśpiewo i zatańcuje!
„Dla mnie podróż ta będzie zupełnie nowym doświadczeniem spotkania innej kultury w niekonwencjonalny sposób, a także próbą spojrzenia na całą sytuację okiem etnologa (miejmy nadzieję, że już po obronie). O Afryce mogliśmy się wiele dowiedzieć od prowadzących na studiach. Teraz nadarza się okazja do sprawdzenia tej wiedzy w praktyce, w konfrontacji dwóch kultur.”
Zbigniew Bodzek
Człowiek sprzeczności, fizyk i aktor pantomimy Teatru Formy, adept studia Wrocławskiego Teatru Pantomimy, animator kultury Akademii Wyobraźni. Laureat nagrody TVP2 „Dolina Kreatywna” w kategorii animacja kulturalna. Wychowany w stowarzyszeniu Akademia Przygody, zapala się na widok wyzwań. W projekcie będzie pełnił funkcję kamerzysty.
„Traktuję tę wyprawę jako wyjątkowy eksperyment. Na myśl o niej rodzą się w mojej głowie dziesiątki pytań, a to znak, że warto ją zrealizować. Ktoś powiedział, że teraz (do momentu uruchomienia międzyplanetarnych lotów załogowych) najważniejsze podróże nie będą eksplorować przestrzeni, ale będą wiodły w głąb. Ta wyprawa będzie nas wiodła w głąb naszej wspólnej kultury.”